
…….. en dat allemaal met niet meer dan gemiddeld 4 trainingen per week á la de Methode Verheul. Waarom, hoe dat zo?? Lees hier onder.
Na een kleine 15 jaar actief te hebben hard gelopen raakte ik, door werkzaamheden begin 1999 geblesseerd aan de onderrug. Volgens de behandelende artsen kon ik hardlopen helemaal vergeten en moest ik maar op zoek naar een andere hobby. Einde carriere maar een doorstart van mijn trainersloopbaan. Een trainer die maar niet mee wil rennen en alles vanaf de zijkant gade slaat. Met wisselend succes overigens, daarover later meer.
Tegen het einde van 2006 kwam ik erachter dat als ik heel rustig sjokte ik met een beetje doorzettingsvermogen weer een kleine 3 kilometer non-stop en vooral pijnloos kon rennen. Tenminste als je bijna 25 minuten over die afstand rennen mag noemen. We zullen het maar joggen noemen, OK?
Eenmaal in de week, met soms tussenpozen van enkele weken niet rennen hield ik dit vol tot eind september 2007. Daarna ben ik het langzaam op gaan voeren naar twee tot soms drie maal per week. Telkens niet meer dan 20 tot 25 minuten. Tijdens een training deed ik, naast een korte warming up niet meer dan 8 maal 200 meter met 200 meter dribbelpauze alles in een rustig tempo, net boven mijn 5 kilometer tempo van dat moment (200 meter in of net iets meer dan 2 minuten). Rustig dus, geheel in de geest van de Methode Verheul.
Af en toe jogde ik een trimloopje mee waarbij ik op souplesse een 5 kilometer kon afraffelen in 24 á 25 minuten. Dat gaf de burger moed.
Na de winter van 2008 werden de trainingsafstanden telkens een stukje langer. 5 tot 8 maal 400 meter met 400 meter pauze tot zelfs 4 maal 1000 meter met 1000 meter pauze. Alles heel, maar dan ook heel rustig. Dit alles resulteerde in september 2008 in een 43 minuten op een 10 kilometer en zelfs een krappe 12 minuten op de 2 mijl (3218 meter). Dat smaakt naar meer.
Echter door werkzaamheden en andere beslommeringen raakte het lopen in de laatste maanden van 2008 even op de achtergrond. Slechts een maal per week en op een gegeven moment vele weken geen meter gelopen. Nog wel op wilskracht de ENCI Bergloop gedaan en vanaf dan meer dan een maand de loopschoenen niet aangehad. Weer een kilootje of 4 aangekomen door het zittende werk. Daar moet wat aan gedaan worden. En wordt wat aan gedaan, zie het logboek.
Het voorjaar van 2009 begon redelijk goed. Vanaf maart/april liet ik me verleiden weer deel te nemen aan de Challenge Brabant Wallon om daar de minimaal 9 wedstrijden meetellend voor het eindklassement vol te maken. Ik kwam door, vooral werkzaamheden, niet verder dan 4 deelnames. Gelukkig kreeg ik in de zomer nog een “bevlieging” en liep een enkele Duitse wedstrijd mee, en behaalde daar zelfs weer een 1e plaats bij de 50+ op een 5 kilometer. In juni liep ik in Valkenswaard een redelijke 43 minuten over 10 kilometer en daarbij bleef het eigenlijk wel. Voor nu? Op naar die 40 minutengrens in 2010.